Elon Musk nie automatyzuje miejsc pracy. On likwiduje firmy. Projekt Macrohard. Namalowany na dachu w literach widocznych z kosmosu. Musk nazywa to najważniejszą rzeczą, jaką xAI zbuduje. Musk: „Nie automatyzujemy tylko zadań. Automatyzujemy korporację.” Wnikliwość jest chirurgiczna: jeśli to, co produkujesz, jest cyfrowe, nie musisz istnieć. Musk: „Powinno być możliwe całkowite emulowanie każdej firmy, której produkt jest cyfrowy.” Najpotężniejsze korporacje na świecie nie produkują nic fizycznego. Google nie wytwarza obiektów. Meta nie produkuje. Microsoft wysyła bity, a nie atomy. Jeśli twój produkt to informacja, twoja firma to tylko zorganizowane myślenie. A myślenie można doskonale replikować bez żadnych kosztów. Musk: „Ich produkt jest cyfrowy. Więc tak naprawdę nie produkują sprzętu.” To jest słabość. Każda firma, która nie dotyka fizycznej rzeczywistości, to tylko drogie oprogramowanie pośredniczące między problemem a rozwiązaniem. Projekt Macrohard usuwa oprogramowanie pośredniczące. Brak pracowników. Brak polityki. Brak kosztów stałych. Tylko funkcja. Czysta produkcja przy niemal zerowych kosztach marginalnych, 24/7, na zawsze. To nie chodzi o uczynienie firm bardziej efektywnymi. Chodzi o uczynienie ich zbędnymi. Fortune 500 spędziło wiek na optymalizacji konkurencji z innymi ludźmi. Nie mają żadnej obrony przed podmiotami, które nie śpią, nie strajkują ani nie rezygnują. Największe korporacje na Ziemi to tylko dziedzictwo architektury czekające na skompresowanie w kod wykonawczy, który robi to lepiej, szybciej i za darmo.

Elon Musk uważa, że programowanie umiera w tym roku. Nie ewoluuje. Umiera. Do grudnia AI nie będzie potrzebować języków programowania. Generuje kod maszynowy bezpośrednio. Binarnie zoptymalizowany ponad to, co ludzka logika mogłaby wyprodukować. Bez tłumaczenia. Bez kompilacji. Tylko czysta egzekucja. Musk: „Nawet nie zawracaj sobie głowy programowaniem.” Kod nigdy nie był celem. To była tarcza. Podatek, który płaciliśmy, ponieważ maszyny nie mówiły ludzkim językiem. AI po prostu nauczyło się płynnie mówić po ludzku. Podatek zniknął. Teraz podłącz to do Neuralink. Bez składni. Bez klawiatury. Bez ekranu. Musk: „Wyobrażenie-do-oprogramowania.” Myśl staje się wykonalna. Wyobrażasz sobie wynik, system projektuje i kompiluje go w rzeczywistość natychmiast. Nie automatyzujemy programowania. Zmazywamy je z istnienia. Cały zawód zapada się w myśl. Dekady szkolenia sprowadzone do nieistotności. Luka między pomysłem a instancją osiąga zero. Już nie budujesz. Wyobrażasz sobie, a to materializuje się. Nie postęp inkrementalny. Całkowita zmiana fazy. Sposób, w jaki ludzie tworzyli rzeczy przez dziesięć tysięcy lat, właśnie stał się przestarzały. Witaj w świecie, w którym ograniczającym czynnikiem nie są umiejętności, zasoby ani czas. To, czy potrafisz wystarczająco jasno wyobrazić sobie to, czego chcesz, aby maszyna mogła to zrealizować.

Najpotężniejszym językiem programowania przyszłości nie jest C++ ani Python. To angielski. Jensen Huang: „Dlaczego programować w Pythonie? To dziwne.” Nie będziesz już pisać kodu. Będziesz opisywać, czego chcesz. Jeśli wynik nie będzie poprawny, nie będziesz debugować. Po prostu powiesz mu, żeby naprawił się sam. Bariera do kontrolowania komputerów zbliża się do zera. Przechodzimy od składni do intencji. Nie musisz wiedzieć, jak napisać skrypt, aby zmodyfikować system. Musisz wiedzieć, jak wyjaśnić, co powinno się wydarzyć. Huang: „Angielski to najlepszy język programowania przyszłości.” Inżynieria promptów to po prostu jasna komunikacja z nową publicznością. To, jak rozmawiasz z ludźmi i jak rozmawiasz z maszynami, staje się tą samą kompetencją. Jeśli potrafisz jasno wyrazić, czego potrzebujesz, jesteś deweloperem. Jeśli potrafisz udoskonalać przez rozmowę, możesz wprowadzać produkty na rynek. Programista jest przestarzały. Orkiestrator jest wszystkim. Umiejętność nie polega już na składni. To jasność. Wiedza o tym, co zbudować, jak o to poprosić i jak kierować, aż będzie dokładnie tak, jak trzeba.